Το Βlood δημιουργήθηκε αργόσυρτα, ανάμεσα στην Αθήνα και την Τύνιδα, και αποστάζει το χαρακτηριστικό instru/mental ύφος του σχήματος -όπως αυτό αποκρυσταλλώθηκε για πρώτη φορά στο ντεμπούτο Untrue (2018, Underflow Records)- σε συνθέσεις πιο κάθετες και ταυτόχρονα πιο διάτρητες.

Σε έναν δίσκο χωρίς λέξεις, στίχους και φωνή, η γλώσσα γεννιέται αλλού· ανάμεσα στις χειρονομίες και τους ελιγμούς των οργάνων, μέσα από τις σιωπές, από δύο ήχους που τρίβονται ο ένας πάνω στον άλλον, ξανά και ξανά. Τα υλικά του Βlood είναι παραδοσιακά, αλλά εν δυνάμει απρόβλεπτα· κρουστά, μπάσο και ηλεκτρική κιθάρα ενώνονται σε ένα μικρό σμήνος, διατηρώντας ταυτόχρονα την αυτονομία τους, ενώ παράλληλα φιλοξενούν ορισμένες κρίσιμες ενορχηστρωτικές παρεμβάσεις από σαντούρι, πιάνο, σαξόφωνο, κλασική κιθάρα και ηλεκτρονικά σήματα.

Το Βlood απευθύνεται σε εκείνους που το χρειάζονται χωρίς να γνωρίζουν ότι το έχουν ανάγκη. Είναι ένας δίσκος που έχει προεπιλέξει το ακροατήριό του -όποιο μέγεθος κι αν έχει αυτό τελικά- μέσα από τον αθώο θυμό του και τη σκοτεινή χαρά του. Ευελπιστεί να λειτουργήσει ως ένα απρόβλεπτο προϊόν στα κατάλληλα χέρια (ή αυτιά) και, κυρίως, να προσφέρει τη μικρή, πλάγια βοήθειά του όταν αυτή χρειαστεί και χωρίς να γίνει απαραίτητα αντιληπτή. Το Βlood είναι μια μουσική που συμβαίνει, ένας δίσκος ηλεκτρισμένος και όχι ηλεκτρικός.

Tracklist:
1. Orca
2. Subterfuge
3. Dark candy
4. Jeanne d’Arc (heaven’s blade)
5. Nox tremenda
6. Boombox
7. Tao

Εστιάζοντας στη φωνή, τα κομμάτια του δίσκου σηματοδοτούν μια ξεκάθαρη στροφή στην πορεία του Κηλύμη, ο οποίος μέχρι σήμερα ήταν γνωστός για την δουλειά του στον χώρο του πειραματικού ήχου. Παραμένουν, ωστόσο, άρρηκτα συνδεδεμένα με την συνθετική λογική που χαρακτήριζε τα προηγούμενα έργα του. Χτισμένα γύρω από την ένταση ανάμεσα στην «νέον» ηλεκτρονική παλέτα και τον ζεστό ήχο του μπάσου ο οποίος κρατάει τη φωνή στο επίκεντρο, τα τραγούδια αφηγούνται ιστορίες συναισθηματικής ωρίμανσης, εύθραυστων δεσμών και της εμπειρίας του να ανήκεις σε μια κοινότητα. Ταυτόχρονα, η μουσική φέρει έντονα τα ίχνη της θητείας του στον ηλεκτροακουστικό ήχο, καθώς και της αγάπης του για το τραγούδι σε κάθε του μορφή.

Ο ήχος του άλμπουμ διατρέχει ένα ευρύ φάσμα: από την στοχαστική αλλά διαχυτική ατμόσφαιρα του εναρκτήριου Revery, στο ελλειπτικό μυστήριο του Trespassing Flowers, έως τον λιτό και κάπως απόκοσμο ύμνο στη φευγαλέα φύση της ανθρώπινης επαφής στο ομώνυμο κομμάτι που κλείνει το δίσκο. Σημαντική θέση κατέχουν οι συμμετοχές καλλιτεχνών της Αθηναϊκής σκηνής, που προσθέτουν τις δικές τους πινελιές στις ιστορίες του Bethnal Greener. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει η Μαρία Σιδέρη, με την guest φωνητική συμμετοχή στο νυχτερινό dub του Something Like Your Arms — το πρώτο τραγούδι που γράφτηκε για το πρότζεκτ, πίσω στο 2019.

Ο τίτλος του άλμπουμ παραπέμπει στο Πεδίο του Άρεως, το μεγάλο πάρκο κοντά στο κέντρο της Αθήνας που εξελίχθηκε σε σημείο συνάντησης κατά τη διάρκεια των καραντινών τα έτη 2020–22. Ένας χώρος μάλλον παραμελημένος μέχρι τότε, έγινε ξαφνικά το προφανές καταφύγιο για τις καλλιτεχνικές και εναλλακτικές κοινότητες της πόλης — κοινότητες που ήδη, λόγω του ραγδαίου gentrification, είχαν αρχίσει να μετακινούνται εκτός κέντρου πριν την πανδημία. Με την άρση των περιορισμών, η εξάρτηση από το πάρκο σταδιακά υποχώρησε, αφήνοντας πίσω μια ανανεωμένη αίσθηση αποξένωσης, αλλά και μια υπενθύμιση της συλλογικής μας δυναμικής.

A1 Winona 1:48
A2 Τι Τέλεια Μέρα 4:07
Α3 Ζόρκος 4:42
Α4 Δε Θα Φοβάμαι 0:58
Α5 Το Σπίτι 2:42
Α6 Σήματα 2:45

Β1 Madonna 3:14
B2 Μάϊος 3:43
B3 Τέσσερις Σε Μία 2:49
Β4 Απόγευμα 3:17
Β5 Το Κάστρο 4:02

Το “In Existence” προσκαλεί τους ακροατές σε ένα ακουστικό ταξίδι μέσα από τα περίπλοκα συναισθήματα και τις εμπειρίες που καθορίζουν την έννοια της ύπαρξης. Οι συνθέσεις πλέκουν μαζί μινιμαλιστικές μελωδίες πιάνου, πλούσιες ambient υφές και τη μοναδικότητα της αυτοσχεδιαστικής jazz, δημιουργώντας ένα ανακλαστικό ηχοτοπίο που διερευνά τη φύση του χρόνου, της ταυτότητας και της θέσης μας στο σύμπαν.

Από την ήπια αλληλεπίδραση πιάνου και electronics έως την απροσδιοριστία των δομών της jazz μέσα από δαιδαλώδη ρυθμικά μοτίβα, το “In Existence” δημιουργεί στιγμές βαθιάς ηρεμίας, έντασης και απελευθέρωσης – αντανακλώντας τη ροή των ανθρώπινων συναισθημάτων. Κάθε κομμάτι λειτουργεί ως κεφάλαιο μιας ευρύτερης ιστορίας για την ύπαρξη, προσεγγίζοντας την ομορφιά των φευγαλέων στιγμών και την αναζήτηση νοήματος σε έναν κόσμο που βρίσκεται σε συνεχή κίνηση.
«Αυτό το άλμπουμ αντικατοπτρίζει το δικό μου ταξίδι μέσα από ερωτήματα ταυτότητας, σκοπού και της παροδικότητας της ζωής. Ήθελα να δημιουργήσω κάτι που να αποτυπώνει τόσο την ηρεμία όσο και την πολυπλοκότητα της ανθρώπινης εμπειρίας – πώς υπάρχουμε μέσα στο χάος αλλά και την ησυχία», αναφέρει ο Ạoris.

1. At The Center Of It All
2. Transient
3. In Existence
4. Wavering
5. Do Stars Gaze Back
6. Continuity Ii
7. Fold Loop
8. It All Comes To An End

Η Dalot παρουσιάζει το νέο της album, “Aquarium”, που θα κυκλοφορήσει σε LP και Digital Album στις 17 Ιουνίου από την Same Difference Music, με διανομή της Inner Ear.

Το «Aquarium» αφηγείται την ιστορία ενός λεοντόψαρου που ζει μέσα σε μια δεξαμενή ενός ενυδρείου. Ένας μικρόκοσμος ξεδιπλώνεται μέσα από τους ήχους και τη μουσική, και αφουγκραζόμαστε τη ρουτίνα του ψαριού καθώς ξετυλίγεται μέσα στον περιορισμό του ενυδρείου: επανάληψη, συμβίωση, ανταγωνισμός, επιβίωση και προβληματισμός.

Τι ακούμε; Πώς μπορεί ο ήρωάς μας να επιβιώσει και να συμβαδίσει μέσα στη δεξαμενή μετά την εμφάνιση της μαγνητικής και επιβλητικής Μέδουσας; Η Μέδουσα χορεύει και υπνωτίζει όλα τα ψάρια και είναι ένα λαμπερό υποβρύχιο σύμβολο της ρύπανσης των υδάτων, της υποβάθμισης της θαλάσσιας ζωής λόγω της κλιματικής αλλαγής, αλλά και της παρουσίας του ανθρώπινου παράγοντα.

Το μουσικό ταμπλό μέσα στο “Aquarium” αντλεί από ποικίλες επιρροές, συμπεριλαμβανομένων ελληνικών παιδικών τηλεοπτικών εκπομπών από τις δεκαετίες του ’80 και των αρχών της δεκαετίας του ’90, καθώς και πιο σύγχρονες επιρροές που συναντώνται συχνά στη μουσική της Dalot, που κλίνει προς πιο μινιμαλιστικούς, ηλεκτρονικούς και πειραματικούς ήχους.

Η μουσική του άλμπουμ αποτελεί διασκευή του πρωτότυπου soundtrack για την ομότιτλη παράσταση χορού και νέων μέσων για παιδιά, “Aquarium”, της Κατερίνας Ντινοπούλου, κατόπιν ανάθεσης του Δήμου Χανίων και του ΚΕΠΠΕΔΗ-ΚΑΜ στα πλαίσια του Φεστιβάλ «Ανοιχτά Πανιά» 2021.

■■■■■■■■■■■■■■■■

Three years after the release of his self-titled debut album, Ni Moya, bassist and singer of Naxatras, releases his sophomore LP via Same Difference Music. “Reverie” is a work of psychedelic electronic music, characterized by deep interiority and post-rave aestherics. Four extensive compositions of impressionist ambient, in the footprints of Brian Eno, Terry Riley, Steve Hillage and Ashra, born out of hardware improvisations on analogue synthesizers, samplers and sequencers. Music rich in textures and timbres, minimal but lush, intended for transcendental daydreams.

Δανειζόμενοι τον τίτλο “Ριζικό Φαντασιακό” από τον Κορνήλιο Καστοριάδη, οι τρεις τους βρέθηκαν στα Ανώγεια στις 3 και 4 Σεπτεμβρίου του 2019, για να φανταστούν/επινοήσουν μια νέα μουσική που να πηγάζει από την συνάντηση των διαφορετικών καταβολών τους.

Με κοινό παρανομαστή την διάθεση για εξερεύνηση, άφησαν την φυσική αντήχηση του Πνευματικού Κέντρου Ανωγείων να τους οδηγήσει. Μετά από πολλές ώρες αυτοσχεδιασμού, δημιουργήθηκε ένα “πεδίο” πιθανών ήχων, το απόσταγμα των οποίων ακούμε σε αυτόν τον δίσκο. Η δυναμική αλληλεπίδραση στα αριστοτεχνικά παιξίματά τους (Γιάγκος Χαιρέτης-κρητικό λαούτο, μαντολίνο, λύρα, Coti K.-τενόρο λαουτοκίθαρο, Π.Κατσικιώτης Τσίκο-κρουστά) προσδίδει στα κομμάτια έναν χαρακτήρα γήινο και συμπαγή και ταυτόχρονα ονειρικό και ντελικάτο. Το αποτέλεσμα είναι ένα κράμα Κρητικών ηχοχρωμάτων με μινιμαλιστικές και post-rock φόρμες, που όμως με δυσκολία μπορεί κάποιος να το κατατάξει σε ένα μουσικό είδος.

■■■■■■■■■■■■■■■■

Coti K., Yiagos Hairetis and Panos “Tsiko” Katsikiotis merge different backgrounds and influences into an album that transcends the boundaries of traditional folk music.

Borrowing the title “Riziko Fantasiako (Radical Imaginary)” from Greek-French philosopher Cornelius Castoriadis, the three of them met in Anogia, Crete on September 3 and 4, 2019, to imagine/invent a new music that stems from the meeting of their different origins.
With a common willingness to explore, they let the natural acoustics of the Cultural Centre of Anogeia guide them. After many hours of improvisation, a “field” of possible sounds was created, the essence of which we hear on this album. The dynamic interaction of their masterful playing (Yiagos Hairetis-Cretan lute, mandolin, lyra, Coti K.-tenor lute-guitar, P. Katsikiotis Tsiko-percussion) gives the tracks an earthy, solid but also dreamy and delicate character. The result is a blend of Cretan sound colors with minimalist and post-rock forms, which however one would find it difficult to classify in a musical genre.

A1 Δυτικός Άνεμος (Western Wind) 8:04
A2 Μαντρακάς (Mandrakas) 11:59

B1 Πιθανή Εξήγηση (Possible Explanation) 12:53
B2 Σπήλαιο (Cave) 6:19

C1 Εύρημα 11 (Finding #11) 9:56
C2 Στροβιλισμός (Whirling) 5:33
C3 Τομή Α’ (Trench A) 4:48

D1 Εύρημα 14 (Finding #14) (LP, Digital only) 9:28
D2 Μονόλιθος (Monolith) 6:35
D3 Τομή Β’ (Trench B) 5:12

H μουσική παρουσιάστηκε σε παραλλαγή ως υπόκρουση για την χοροθεατρική παράσταση “Γέρμα” σε σκηνοθεσία της Μαρίας Μάργαρη στο θέατρο “Τζένη Καρέζη” τον Μάιο του 2022.

To Diaspora είναι το δεύτερο album του Ehohroma, όπου απεικονίζει τον τρόπο σκέψης και αντίληψής του για όλα όσα συμβαίνουν γύρω του. Είναι ένα ομιχλώδες, σκοτεινό, κυρίως βαθύ και θλιμμένο ηχητικό τοπίο, που σε τραβάει αργά μέσα του και σου αφήνει αρκετό χώρο για να σκεφτείς και να χαθείς στον δικό του κόσμο.

Το κομμάτι που έδωσε στον δίσκο τον τίτλο του, γράφτηκε την ημέρα που έκλεισαν τα σύνορα για τους πρόσφυγες στην Ειδωμένη. Έτσι δεν είχαν πλέον καμία επιλογή μετακίνησης σε άλλη χώρα της Ευρώπης.

Το Diaspora εστιάζει στο θέμα του χωρισμού και της απομόνωσης διατηρώντας τον εμμονικό ηχητικό του χαρακτήρα. Η μουσική συνοδεύεται επίσης από κάποια πιο ρυθμικά στοιχεία που είναι αρκετά εμφανή μέσα από τα κομμάτια.

■■■■■■■■■■■■■■■■